André Lambotte ° 1943
De tweespalt bewegingloosheid en snelheid brengt mij uit mijn lood. Het oog kan eigenlijk moeilijk volgen.
Deze kunstenaar evoceert betoverende en schitterende twijfelachtigheid door zijn massa’s liggende penseelstreken.
Zij liggen onbeweeglijk op het papier maar zij vormen de spetters van draaikolkende dynamiek. Obstinaat repetitief concentreert hij zich op een minimale gestualiteit.
Wij ervaren hier een bevreemdende en pakkende schoonheid, die ons vragen doet stellen aan schrijven van oneindigheid, aan texturen, aan puntstreep iconografie, aan het driedimensionale, aan het kruisen van verticalen, schuinen en horizontalen, die ons tot nog toe onbekende voorstellingen openbaren.

Pierre Bartholomée,
Uit een brief aan André Lambotte
22.10.2012
'Autour de la Musique'
04·05·2013 > 17·06·2013
Pour ma part, je suis très troublé par la relation immobilité-mouvement, cette sorte de giration rétinienne qui éblouit, la fascinante incertitude imposée au regard par le foisonnement de signes couchés, figés sur le papier mais participant d’une dynamique du tourbillon, l’infinie variété du recommencement obstiné, l’extrême concentration sur le geste minimal.
C’est très beau, saisissant, étrange, et ouvre à des questionnements à l’infini sur l’écrit, les textures, les relations traits-points-couleurs, plan-reliefs, l’entrecroisement des dynamiques horizontal-vertical-oblique, l’activation de certain modes inconnus de perception.

Pierre Bartholomée
Extrait d’une lettre à André Lambotte
22.10.2012