Jephan de Villiers ° 1940
Onder de huid van bomen uit een ver verleden, door de gebarsten handpalm van onze schors, door de verborgen vleugels van de nacht, geeft Jephan De Villiers vorm aan ongelofelijke dromen van levende materie, met buitenaardse tuigen, met de genadeloze blik van een vlinder, en met zijn krachtige handen.
En het oog omhelst deze essentiële evidenties om uiteindelijk de leeftijd van de aarde te bereiken.
Buitengewone aanwezigheid van zijn minuscule starende personages.
Die pelgrims zijn er, onbewegelijk en ontstellend, versteend in de meest wonderlijke obsessie van het intens leven en van de mensheid.
Christian Noorbergen Cataloog, Augustijnenkapel, Poitiers, 2011

Jephan is een uitvinder, in de nobele zin van het woord, archeoloog van een innerlijke wereld bedolven onder de schors van het reële, bouwer van plantenbeschavingen.
Wie zou kunnen zeggen dat wat hij ons toont reeds bestond nog vóór hij het ziet?
Sinds bijna dertig jaar, in de stilte van zijn atelier, vervormt hij de mooi gelijnde grenzen tussen droom en werkelijkheid, en neemt hij deel aan een zinloos, waanzinnig maar heilzaam gevecht tegen de teleurstelling van de wereld.
Sophie Serra Catalogus, Scène Nationale du Creusot, 2012
'Mémoires Océanes'
06·07·2013 > 16·09·2013
Sous la peau des arbres d’un passé d’outre mémoire, par la paume éclatée de notre écorce, par les ailes cachées de la nuit, Jephan de Villiers, avec des outils de lune, avec l’implacable regard d’un papillon, et ses mains de haute nature, façonne d’inouïs rêves de matière vivante.
Et l’oeil épouse ces évidences vitales, pour avoir enfin l’âge de la terre.
Extraordinaire présence de ses minuscules personnages sidérés.
Ces pèlerins-là sont d’effarants immobiles, fixés dans la plus fabuleuse des obsessions de la vie profonde, et de l’humanité.
Christian Noorbergen Catalogue Chapelle des Augustins Poitiers 2011

Jephan est un inventeur, au sens noble du terme, archéologue d’un monde intérieur enfoui sous l’écorce du réel, constructeur de civilisations végétales ; qui saurait dire si ce qu’il nous montre existait déjà avant qu’il ne le voit ?
Dans le silence de son atelier, depuis près de trente ans, il brouille les frontières trop bien tracées entre imaginaire et réel et participe à une lutte vaine, insensée mais salutaire contre le désenchantement du monde.
Sophie Serra Catalogue Scène nationale du Creusot 2012