Jean-Michel François ° 1955
Bezield door een krachtige strijdvaardigheid blijft Jean-Michel François zijn eigen picturaal pad discreet volgen.
Zijn bedriegelijk repetitieve werken, roepen bij een eerste benadering een ietwat bevreemd lectuur op.
Een uiterst klassieke benadering bedriegt de toeschouwer in zijn poging tot herkenning van een voorwerp of gebouw. Poging die onherroepelijk leidt tot mislukking daar het Oeuvre eerder leunt op abstractie dan op afbeelding…

Wij bevinden ons in de avondschemering net voor de nachtelijke duisternis, in de wereld dichtbij de schijnheiligheid, in het land van de schilderkunst heel eenvoudig, wanneer de heimelijk eenzame monoloog van de zwarten zich omtovert in een dialoog met de groenen, de blauwen en de paarsen.
'Entre-Chien-et-Loup'
16·03·2013 > 29·04·2013
Animé d’une puissante pugnacité, Jean-Michel François, poursuit avec discrétion son cheminement pictural.
Faussement répétitives, les oeuvres suscitent dans une première approche, une lecture qui peut paraître déroutante.
Une mise en perspective des plus classiques leurre le spectateur dans sa tentative de reconnaissance d’un objet voire d’une architecture.
Tentative irrémédiablement vouée à l’échec, l’Oeuvre étant plus proche de l’abstraction que de la représentation.

Nous sommes à l’heure de “l’entre-chien-et-loup” dans l’ombre juste avant la nuit, dans le monde proche du “faux-semblant”, en pays de peinture simplement, au moment où le soliloque mystique des noirs se mue en dialogue avec les verts, les bleus et les mauves.