JOHAN PARMENTIER °1952
'Plénitude'
02-05-2015 > 15-06-2015
Steen is voor de kunstenaar een tijdloze en inerte materie die toch innig met de geschiedenis van de mensheid is verbonden.
Hij ziet het als een symbool voor kracht die evenwel mysterieus en ondoorgrondelijk blijft. De bewerking van steen is voor Parmentier telkens weer een confrontatie met de oerkracht en met de geschiedenis van de aarde die erin bezonken ligt.
De materiële taal van de steen articuleren is voor de kunstenaar ‘vorm geven aan de relatie van de mens tot de hem omringende wereld.’
Parmentier ziet het maken van gipsen sculpturen als een welkome afwisseling tussen de grote steen projecten.
Sommige recente bronzen en gipsen zijn bedacht als muur- of hoekreliëf.
In bepaalde motieven kan men de voren van het geploegde land en andere omgeving elementen ontwaren.
Ze zijn als steeds het resultaat van een langzaam rijpingsproces dat moeilijk te forceren is.
‘Tijd is een hard gegeven in het creatieproces’,
‘Je moet hem proberen tot vriend te maken door te wachten tot het juiste moment is aangebroken.’
Dat verklaart waarom hij soms maandenlang alleen tekent.
Pas als hij er mentaal klaar voor is, gaat hij met de tastbare materie aan de slag.

Eric Bracke uit “Ons Erfdeel”

Foto Marie –Anne Geeraert